Sidik

Kırıldı gece, uyandım
Yastığımda bir kurbağa!
Yanıma uzanmış yatmakta.
‘Uyan’ dedim!
Yastığımda bir kurbağa!
‘Uyu’ dedi, ‘altı astarı bir rüya!’

Kâbusuma sığındım, kıpırdamadım ve işedim altıma,
Tıpkı bu şiiri sunarken size
size dokunmayı
Kol kola olmayı
Yan yana oturmayı
Uman utangaçlığım gibi
Utandırdı beni geceden üstüme akan sidik,

Ve korku, tüm suçların anası olmaktan ileri gelen korku,
Beni gecenin en geri noktasında, bir kadife kurşunla vurdu.

Sabah oldu; yastığımın yüzüymüş kâbus,
Üstünde yüzermiş rüyalar,
Kurbağa; çiçekler donanmış çaput,
Utancın altını ıslatan sidik,
Yıllar sonra bu şiir!