parmak çocuk

sonra

başımı yaran kozalak ve

şakaklarımdan akan koyu sıvıyla

başkaları büyüdükçe ben küçüldüm

ben parmak çocuk

zehirli ağızlarında

hiçbir şey sustu onlar

ne de ben bir çağrı duydum

mürekkebin dişlerimden sızışından başka

 

ben hiç büyümeyen

taşlar ve nasihatlerle beslenen

sonra

başımı döndürdüm işte

küçük serçelerin sırtlarına

göğüsleri ellerimde

enselerinde dişlerim

hiç büyümedim

 

sonra

gerdim küçük gövdemi ve kanatlarımı aya karşı

saçlarım ıslak

sesim kısık

bacaklarımdan akan kaygan sıvıyla

 

ve

emdiğim zevkin kesafeti

donuk ruh emiciliği ölümün

ve zarif domuzluğu büyüklerin

işte hepsi iyiliğim için

hepsi aslında kastetti canıma