Damıtılmış Direnç Düzeni ve Arzular Meseli

Bir arzu açılımına girişiyorum
Ağzım çakıl dolu, konuşamam.
Dişlerimi karanlığa kaptırdım.
Arzuyu çıkaramıyorum GaiaKuyusu’dan.
Lapislazuli kaplı şişeler tutuyorum gün ışığına
Yarı geçirgen harfler duvara yansıtıyor harflerimi
Gözyaşı kapları tarlada açılmayı bekliyor.
Döl damlıyor şimdi Minator’un avuçlarından.
Analıktan babalığa geçiyor sözün kudreti.
Ben Ana Tanrıça’nın üvey piçiyim
İbrahim’i gözünden tanırım.
İbrahim’in gözünden sakınırım sürgün bekleyen bahtımı.
Nereden geldim ben?
Kim üfledi ruhumun tellerine?
Kim bozdu çeperimin düzenini?
Düşünmekten çocuk düşürüyorum mağarada.
Bütün çömleklerin bezemesi Rabbin adından geliyor.
Rabbin adına sığındım, yangınıma su sıçratma İbrahim.
Bulutsu ruhlar kadar muğlak imgeler taşıyor içimden.
Nereye baksam İbrahim’in tohumları saklıyor kudretimi
Silah taşıyor erkek babasının cephesine
Bütün kılıçlar anamı esaretine alıyor.
Kafamı kaldırıp “Lehitra’ot” diyorum.
Allah “Rahatlık” olsun diyor

Rahatlıyor gündüz ve gece sönmeyen ateş.
“Todaraba” demek bize kısmet oluyor.
“Şüphesiz ki Ademoğulları şükür demeyi O’nun ağzından öğrendiler.”