Eleştiri

Onur Orhan içtenlikle, yazar olarak kendi öz sesini kısma pahasına, o sesleri, yani, torbacıysa torbacının, katilse katilin, cahilse cahilin, pavyon karısıysa pavyon karısının dilini ayıp mı kaçar diye tereddüt etmeden okura duyuruyor/hatırlatıyor.